Borazan

Kara soğuğa ben aldırmasam da vücudum aldırıyor. Sesim borazan gibi takır takır  öksürüyorum ama hiç durmuyorum.  Şubat bir başladı tam başladı. 

Salı günü annemin peşine takılıp işi kırdım. Topkapı Sarayındaki İran Medeniyetleri Sergisine gittik. Ne kadar zengin bir kültür.  Muhteşem eserler sergileniyor. Bir kısmı İran’dan gelmiş bir kısmıda Türkiye’deki müzelerden. 10 bin yıllık tarihe bir yolculuk yaptık keyifle.

Akşam yağmur kara çevirdiğinde anca eve dönüp Zuz’a kendimi attım. Kar bastırır yolları kapar ben dışarda kalırım diye bütün ev halkı aradı çok yağarsa araba kullanmamamı tembih edip kapadılar. Lale Abla, Ebru , Zuhal ve Gamze bol kahkahalı bir gece geçirdik. Muhteşem yemekler yapmışlar bol bol yedik.  Sıcak şarap yapsaydık der demez zuzla kendimizi sokağa attık malzeme almaya. İlk deneme için müthiş sayılır.  Sıcak şarap borazan sesime iyi geldi biraz açıldı.

Kitapyurdundan ısmarladığım kitaplar geldi.  Kendime bir sürü Osmanlıca kaynak aldım. Her geçen ders biraz daha seviyorum.  Çok çalışmam lazım ama. Sadece eski yazı bilmek değil kelimelerin anlamlarını da bilmek gerek. Dil konuşulduğu yerde en iyi öğrenilir diye iddia ederim ben Osmanlıca için zaman makinesi lazım sanırım. Başka çaresi yok. Vedat evdeki alet edavatla çalışmalara başlasın.

Mutlu Perşembeler herkese

Haftasonu hafta sonu

Hafta sonu  mızmızlığım Vedat’ın çekme halatı ile gelip seni bugün ancak bunla çekebilirim demesiyle bitti. Sonrasını keyifli bir hafta sonuna bıraktı.  Yapılması gereken herşey itinayla yapıldı. Listenin maddelerine çizikler atıldı. Hatta bonus olarak ileriye dönük bir hafta sonu tatilinin rezervasyonları bile yapıldı.

Yarın kar geliyormuş. Hazırlıklarımız tam. Bu sefer karda yürüyüş yapma, sıcak salep içme eğelencelerini kaçırmamaya kararlıyım.

Yukardaki fotoğrafı Kadıköy’ün ara sokaklarından birinde çektim. Tam resim çekecekken Vedat’ın önce hızlandığını sonra durduğunu ve birden gülümsediğini farkettim. Ne olduğunu anlamaya çalışırken karşı kafede dev ekran fener sivas maçını, Vedat’ın skor görmeme durumunu, bir adamın 5. geliyor diye bağırmasını, deli bir alkış kopmasını ve o sırada 5. gol olduğunu aynı salisede farkettim.  Fenerbahçe sayesinde beynimin değişik kıvrımları çalışıyor valla.

Şubat ayı başladı  hem de pazartesi ayın biri.  Çok güzel geçsin herkes için İnşallah. Mutlu haftalar, Mutlu aylar

Hafta Sonu

Miss gibi bir hafta sonu istiyorum. Kafamdaki bütün planların yapıldığı, bütün soru işaretli cümlelerin noktalı cümlelerle tamamlandığı, listelerin üzerine birbir çizik atıldığı. 1,5 güne tüm bunlar  sığar mı ? Evet evet sığar :)

Ankara

Pazar sabahı bembeyaz İstanbul’u arkamızda bırakarak çıktık yola. Yol durumu ile ilgili endişelerimiz Ferhan Abi tarafından giderildi. Bembeyaz ve açık bir yolculukla 4 saatte Ankara’ya vardık. Kaldığımız öğretmenler evine yerleşir yerleşmez şubat sonu 105 yaşına girecek büyükanne’nin kardeşi Leman Teyzeyi görmeye gittik.  Karşımda büyükanneyi görmüş gibi oldum içeri girince. Yaşına  göre oldukça iyiydi,  hatta bizi kapıda ayakta  uğurlayarak utandırdı.

O akşam benim Ayşe’nin blogundan okuyup not alıp tutturmamla Quick China’da yemek yemeye karar verdik.  Google’da hala 10 sene önceki adresi bulunduğundan bayağı bir aradık hiç pes etmedik ve  1 saatlik panoromik Ankara turunun ardından yemeğe oturduk. İyi ki de direnmişiz, daha sonra Metehan ve Kazım abilerin yoldan direkt bize katılımı ile çok keyifli bir yemek yedik.

Quickchina Uğur Mumcu’nun evinin sokağında olduğundan  Uğur Mumcu anıtına bırakılan karanfilleri  ve mumları görme ve Uğur Mumcu’yu anma şansımız  da oldu.

Pazartesi sabahı erkenden uyanıp Genel Kurmaydaki  törene gittik. Karabekir Paşa’nın adına yakışan gururla izlediğimiz bir anma töreni yapıldı. Zaten yankıları gazete ve televizyonlara yansıdı. Anma töreni ayrıntıları için tıklayın.

Daha sonra ise günler önceden planladığımız buluşma için Liva Pastanesine girdim. Benden az sonra Balkahve ve Gümüşay içeri girdiler. Mavianne ise içerde bizi bekliyormuş. 5 dakika içersinde sanki 40 yıldır hergün görüşüyormuşuz gibi oluverdik. Ne çok konuşacak şey varmış. Zır zır her konudan konuştuk.Canlı yayında Lale Ablayla bağlantıya geçtik.  Mavianne gittikten sonra bizim aileden işi bitene yol tarifi verildi. Önce Ferhan Abiler sonra da annem geldi. Muhteşem zaman geçirdim. Misafirperverlikleri, güleryüzleri ve muhteşem sohbetleri ile bizi çok güzel ağırladılar. Resim balkahve ve mavianne.

Canım Balkahve yazılarında karşılaştığım sıcaklığı karşımda aynı şekilde görmek beni çok mutlu etti. Aynı amaç uğruna kurduğumuz yaşamlarımızın daha bir çok yerde kesişeceğine eminim. Ayrıca oraya koyduğun resimden çok daha güzelsin söylemeden geçmeyeyim. İyi ki buluştuk, tanıştık…

Gümüşay hala çocuklarının yaşına inanamıyorum. Demiştim size içimdeki  geç kalmışlık duygusunu :):) dedelerimiz zamanında buluşmaları bizim buluşmamızın tesadüf olmadığını düşündürüyor bana. Gerekli araştırmaları yapacağım.

Mavianne iyi ki işten kaçıp gelebildin. Yazıların o kadar şeffaf ki zaten seni tanıyor gibiydim. İsmini  önümüzdeki yıllarda bir çok yerde göreceğimizden eminim.

Paylaştığınız güzel saatler için  ve muhteşem hediyeleriniz için çok teşekkür ederim. Beni çok mutlu ettiniz.

Tüm kar  haberlerine rağmen dönüş yolumuz yine açıktı. Bolu tünelinden kolaylıkla geçip sağ salim evimize vararak Ankara maceramızı bitirdik. İlk defa bu sefer  yaşadığım muhteşem anlardan sonra Ankara’nın en çok İstanbul’a dönüşünü severim demedim. 

Akşam tüm aile  yorgunluktan evlere serilmişken zır zır telefonlar  açtık annemin dairesinin kapısında cümbür cemaat konu komşu sessizce buluştuk, pastanın mumlarını yakıp iyi ki doğdun diye içeriye doluştuk. Annem gözyaşları içinde her nekada rkendisi 70 diye iddia etse de matematiksel olarak  69 yaşına girdi. Nice senelere anne …

ps: bu yazıya ilk fırsatta resimler eklenecek.

Kar beklentisi

Yıllardır İstanbul’a kar yağsın her yer bembeyaz olsun diyen ben. Pazar günü kar yolları kaparsa ya Ankara’ya varamazsak diyen, zincir, çekme halatı, takoz toparlayan yine ben. Bu ne yaman çelişki böyle….

Geç kalmış bir yılbaşı partisi

Dün akşam bütün kızlar toplandık. Nalan, Ebru, Lale Abla ve Zuz. Önce Nalan’la mutfakta şizofrenik sohbetler eşliğinde yemek yaptık. Sonra diğerleri geldi. Akşamın erken saatlerinde hep bir ağızdan konuşmaya ve gülmeye başladık gece yarısını devirdik. Uzun zamandır bu kadar gülmemiştim.  Gecenin incileri hep Ebru’dan geldi. Zuz Ebru’nun açıklamaları karşısında şoka girdi  dürtmemiz bile kar etmedi.  Nalan tüm uğraşlara rağmen ser verdi sır vermedi. Lale abla geceye kolayla başlayıp çayla devam edip şarapla sonlandırdı. kitap ve hediye alışverişleri yapıldı. Her zaman ki gibi 1001 yeme içme gezme planı yapıldı. Hatta bunlara ticaret planları da eklendi.  Artık Ebru ve Zuz’u düşünmeden Vedat’la yürüyen merdivende çıkamayacak kadar birbirimizin hayatına  girdik ya daha başka ne denir : )

ps 1 :Çok gülmekten ancak  gecenin sonunda resim çekmek aklımıza geldi. Zuz sendeki resimleri de göndersene…

ps 2 : Eğer bensiz Feriköy planı yapılırsa dün gece konuşulanları birbir yazarım ona göre :):):)

Öylesine

Tembelim bu aralar ama yazma tembeli yoksa  günler dopdolu geçiyor. Haftaya maaile Ankara’ya gidiyoruz. Çocukluğumda trene doluşup gittiğimiz gibi. Bir sürü plan var. 3 güne hepsi sığar mı acaba? Abim bir alt yazının yorumunda gezinin üzerime düşen görevlerini belirlemiş bile. Çok çalışmam lazım çok :)

ps: Yukardaki resmi pazar akşamını unutmamak için koydum. O  fon müzikli filmden bir kare anlar  resme baktıkça hatırlansın ve çoğalsın diye…

Büyükanne Günü

Bugün büyükanne günü. akşam annemde onu onun yemekleriyle anacağız. Büyükanneyi hiç görmemiş Metehan bile büyükanne yemeklerini bilmesi, lavanta kolanyası görünce büyükanne kokusu demesi   sevgi dolu bir hayat geçirenlerin ölümsüz olduklarını düşündürüyor bana.

Gözlerimi kapasam soba üzerindeki mandalina kabuklarının koktuğu o ahşap eve gidip büyükanneyi buruşuk yanaklarından öpüp seni çok özledim diyebilsem, keşke…

Hafta başı

Sabah kış başlamıştı öğlen güneş pırıl pırıl açtı. Hava günlük 10 derece oynamalarla ilerliyor benim giyinme  üşüme ayarlarım karışıyor. Yine de pırıl pırıl güneşi seviyorum.

Gıda zehirlenmesi sonrası miğdem kendini toparlayamadı. Hep bir bulantı hali. Artık doktora gitmek şart oldu.  Üşenmemek gerek. haşlanmış patates, tost ve makarna dan ayrılınca hep bir kendini dışa vurma başladı. Bakalım neymiş.

Hafta sonu Avatar’a gitmek isteyip bilet kalmayınca Yahşi Batı’ya gittik. Keşke gitmeseydik. Küfür ne zaman komik oldu ben kaçırmışım. Filmin bitmesiyle koşarak sinemadan çıktık. Evde film keyfine alışmış bünyelerimiz sinema salonunun disiplinine dayanamadı galiba.

Yılbaşı öncesi ofisin aldığı rengarenk hali çok seviyorum en çok da yukarda görülen  cafe Firenze kısmını. Keşke hep böyle kalsa. Ofiste ve evde yılbaşı ağacını toplamak lazım. Hiç toplayasım yok.

Bu hafta güzel geçsin İnşallah herkes için… İyi haftalar

İyi ki varsın Blog

Bu blog olmasaydı:

 masamın üzerine çocuklaçocuğun gönderdiği uğurböceği işlemeli defter olmazdı ben de ona bakıp bakıp gülümseyemezdim.

Çınar’ın gönderdiği melek kart tutacağına bakıp aklıma 2010 için dilediğim dilekleri getiremezdim. Yine yüzümde bir gülümseme eksik kalırdı.

Dün akşam 5 dakikada ordamısın burdamısın planları yapıp Palladium’da Ebru ve Zuz’la buluşamazdık. Birbirimizi bir elin parmakları kadar da görsek bu kadar rahat içimizi dökemezdik.

Sokakta belki de yanımdan yürüyüp geçen  hiç tanışma fırsatım olmayacak bu kadar güzel insanın hayatlarına balıklama dalamaz, benzerlikleri bulmanın keyfini çıkartamazdım.

İşte bu yüzden iyi ki iyi ki iyi ki blog var !!