13 Ocak Büyükannemin ölüm günü. biz onu onun yemeklerini yaparak anarız her sene. 2 sene önce yazmışım aşağıdaki yazıyı büyükanne üzerine herşey yazılmış diye buraya alıverdim. Şimdi kolileri dolapları karıştırıp horozlu örtüyü bulmaya gidiyorum… Büyükanne seni cidden çok özledim…
14/1/2006 – Büyükanne seni çok özledim!
|
Dün büyükannemin ölüm yıldönümüydü. 12 yıl olmuş.Onu bize her zaman yaptığı yemeklerle andık annemin evinde. Her birimiz için ayrı yemek yapardı gittiğimizde. Ben evin en küçüğü olduğum için sofranın başında otururdum.Horozlu örtüm mutlaka tabağımın altına serilirdi.Bir de su bardağım diğerlerinden farklı olurdu.Öbür başa da kendi oturur bana “yanımdaki yanımda karşımdaki canımda” derdi. Sobanın üzerine koyduğu portakal kabukları kokardı ev. Onun evi huzur demekti. Dolapların içinden çıkan süprizler demekti. Karıştır karıştır bitmeyen tavanarası demekti. Büyükannem ikram telaşı içine girerdi biz gittiğimizde.Bir mutfağa bir salona durmadan koştururdu. Bembeyaz bir pamuk nineydi. Hep lavanta kokardı. Masmavi bakardı. 3 katlı yüksek tavanlı bir ahşap evde yaşardı.Kocaman salon kapılarına boyumuz ölçülüp işaretlenirdi her sene. Dedemle evlendiğinde 14 yaşındaymış, yumurta kırmasını bile bilmezmiş.Yavaş yavaş öğrenmiş yemek yapmayı.Bu yüzden yemek yaparken bana da anlatırdı neyi nasıl yaptığını. Bayılırdım onun mutfağında onu izlemeye. Hala pek yemek yapamam ama pilava yeni bahar katmayı, tarçınlı et sote yapmayı bir de köpüklü Türk kahvesi yapmayı ondan öğrendim. Dün de etimek tatlısı yaptım aynı onun yaptığı gibi. Her pazar yaptığı etimek tatlısının üzerine üçümüzün baş harfleri yazardı tarçınla. Dolabın gözüne her seferinde benim çikolatamdan koymayı ve beni koca kazık yaşıma kadar bakkal koymuş mu bak bakalım diye kandırmayı hiç unutmadı. Bir kez bile hastalığından yaşlılığından şikayet etmedi. Sorduğumuz zaman bu yaştan sonra kızamık olmaz insan der lafı geçiştirirdi. Günlük telaşlardan uzak, huzurlu ve mutlu evini ve onu o kadar çok özlüyorum ki bazen. O zaman bana verdiği lavanta kokulu bohçayı açıyorum. Horozlu örtüme bakıyorum ve tekrar o günlere dönüyorum.
|
Canım Allah rahmet eylesin,
ne güzel onu böyle anman
iyi anılar bırakmış arkasında
önemli olan da sanırım bu diyardan göçüp gitsen de güzel anılmak
öyle değil mi?
Zeyacım,
Ne güzel anlatmışsın..bir insan ne zaman ölür biliyor musun? Adı son kez söylendiği zaman…
Yolu ışık olsun..
Öpüyorum.
Zeya gözlerim doldu okurken bütün büyükanneleri anlatmışsın sanki.
zeyacım , biliyosun ben de zaman zaman anneannemi anlatırım burada. Kimse onun gibi Papaz yahnisi yapamazdı mesela. Bazen sesi kulaklarımda çınlıyor. Büyükannen nurlar içinde yatsın o yattıkça tüm sevdiklerinin ömrü uzasın. Öptüm seni
Allah Rahmet eylesin, Nur içinde yatsın büyükannen. Benimkileri hatırladım şimdi, gözlerim doldu
Allah rahmet eylesin
BİZLERİDE BÖYLE SEVGİYLE ANARLAR İNŞALLAH
mavianne;
haklısın ardında bıraktıkların önemli olan :)
Tanya;
çok haklısın ne güzel bir laf. öpüyorum
Mermaid;
di mi bütün büyükanneler melektir :)
Lale Abla;
onlar bizim anılarımızda yaşıyorlar zaten :) öpüyorum ben de
çocukla çocuk;
teşekkürler seninki de nur içinde yatsın
Balkahve;
evet İnşallah bizi de böyle anarlar :)
allah rahmet eylesin….
Güzela
Teşekkürler