26 Ocak 2009
Aşağıdaki yazıyı özel istek üzerine tekrar yayınlıyorum. Bir çoğunuz için tekrar olacak biliyorum. 26 Ocak bizim için çok önemli bir tarih. Hem buruk, hem gurur verici, hem sevinçli yani duygu dolu bir gün. Hem dedemin ölüm günü hem annemin doğum günü. O günün hikayesi aşağıda…
Bugün saat 18:30′da CKM’de bir anma toplantısı yapılacak. Detayları daha önce yazmıştım. Gelirseniz çok seviniriz.
26 Ocak 2007
26 Ocak 1948
26 Ocak 1948 Kazım Karabekir Paşa’nın Ankara’daki evi. Evin küçük kızının 7. doğum günü. Tam o gün Paşa kalp rahatsızlığı ile hastaneye kaldırılıyor. Herşeyden habersiz küçük kızı dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’nün köşküne götürüyorlar. İsmet Paşa’nın kızı Özden Hanım ev sahipliği yapıyor. Ne yemek istendiği sorulunca Kapuska istiyor. Cumhurbaşkanlığı köşkünün mutfağı o gün lahana kokuyor. Özden Hanım’ın senin en sevdiğin renk ne renk sorusuna yeşil diye cevap veriyor çünkü benim babamın gözleri yeşil.
O gün Karabekir Paşa hayata gözlerini yumuyor. Cenaze töreninde tabutuna eski bir bayrak sarıyorlar. Halk çok sevdiği Paşa’ya o bayrağı yakıştıramıyor. Sonradan öğreniliyor ki tabutuna sarılan bayrak Kars Kalesine çektiği şanlı bayrak.
Küçük kızın doğum günü bir süre 16 Ocak’ta kutlanıyor. Sonraları her doğum günü biraz buruk geçiyor. İler ki yıllarda doğum günlerini devlet törenlerinin yapıldığı şehirlerde geçiriyor.Doğum Gününü kimi zaman Karaman yurdunda ki çocuklarıyla kutluyor, kimi zaman Kars’daki çocuklarıyla.Nefesi yettiği yere kadar sesini duyurmaya kararlı. Türkiye’nin ve hatta dünya’nın bir çok şehrinde “Dünü Unutma ki Yarına Hakkın olsun” konferansları veriyor. Heyecanla Kurtuluş Savaşından bugüne nasıl gelindiğini fotoğraflarla belgelerle anlatıyor. Babasının Timsal’i olmaya devam ediyor. O küçük kız bu sene doğum gününde ilk defa evinde. Çünkü o küçük kız 15 gün önce kalçasından ameliyat geçiren annem…
Doğum Günün Kutlu Olsun anne. Seni çok seviyorum… 26 Ocak 2007
26 Ocak 1948 Kazım Karabekir Paşa’nın Ankara’daki evi. Evin küçük kızının 7. doğum günü. Tam o gün Paşa kalp rahatsızlığı ile hastaneye kaldırılıyor. Herşeyden habersiz küçük kızı dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü’nün köşküne götürüyorlar. İsmet Paşa’nın kızı Özden Hanım ev sahipliği yapıyor. Ne yemek istendiği sorulunca Kapuska istiyor. Cumhurbaşkanlığı köşkünün mutfağı o gün lahana kokuyor. Özden Hanım’ın senin en sevdiğin renk ne renk sorusuna yeşil diye cevap veriyor çünkü benim babamın gözleri yeşil.
O gün Karabekir Paşa hayata gözlerini yumuyor. Cenaze töreninde tabutuna eski bir bayrak sarıyorlar. Halk çok sevdiği Paşa’ya o bayrağı yakıştıramıyor. Sonradan öğreniliyor ki tabutuna sarılan bayrak Kars Kalesine çektiği şanlı bayrak.
Küçük kızın doğum günü bir süre 16 Ocak’ta kutlanıyor. Sonraları her doğum günü biraz buruk geçiyor. İler ki yıllarda doğum günlerini devlet törenlerinin yapıldığı şehirlerde geçiriyor.Doğum Gününü kimi zaman Karaman yurdunda ki çocuklarıyla kutluyor, kimi zaman Kars’daki çocuklarıyla.Nefesi yettiği yere kadar sesini duyurmaya kararlı. Türkiye’nin ve hatta dünya’nın bir çok şehrinde “Dünü Unutma ki Yarına Hakkın olsun” konferansları veriyor. Heyecanla Kurtuluş Savaşından bugüne nasıl gelindiğini fotoğraflarla belgelerle anlatıyor. Babasının Timsal’i olmaya devam ediyor. O küçük kız bu sene doğum gününde ilk defa evinde. Çünkü o küçük kız 15 gün önce kalçasından ameliyat geçiren annem…
Doğum Günün Kutlu Olsun anne. Seni çok seviyorum… 26 Ocak 2007
Ne mutlu bize ki annem geçirdiği ameliyat sonrası sağlıkla koşmaya devam ediyor. Nice mutlu yıllara anneciğim. Sağlıkla huzurla hep birlikte…











Canim Zeyam, yaziyi okurken cok duygulandim… Annenin dogum gununu en icten dileklerimle kutluyorum ve sevgilerimi gonderiyorum :) ve gecmis olsun diyorum :)
selamlar,ne tesadüf bugün benimde kızımın doğum günü,
annenizin de doğum gününü kutluyorum.
sağıklı yıllar olsun geçirsin inşaallah
sevgilerimi gönderiyorum.
Ne kadar gurur verici… Çok duygulandım… Annenizin doğum gününü kutluyor ve burdan sevgilerimi gönderiyorum…
DOĞUMGÜNÜ KUTLU OLSUN… SEVGİLER
Merhaba Zeya:) Gerçekten çok gurur verici! Dedene Allah rahmet, annene de uzun ve sağlık bir ömür diliyorum! Nice yaşları beraber kutlayın! Sevgiler…
zeyacım bugün orda olmayı çok isterdim..ne yazık ki bu seneki grip beni yataktan bile çıkmama izin vermeyecek şekilde ağır yakaladı…
timsal hanımın d.günü kutlu olsun…o sıcak gülümsemesi hiç eksilmesin…sevdikleriyle uzun nice ömürler diliyorum annene…
çok öperim
sevgiler,
nurdan
İyi ki doğmuş anne…
Bu arada dün akşamın keyifli gectiğini umuyorum.
Öpüyorum
Zeyacığım,
Bir çocuk için doğum gününde babasını kaybetmek ne zor.
Ayrıca 26 Ocak sadece sizin için değil bizler içinde önemli bir gün
Ülke önemli bir devlet adamını kaybediyor…
Öncelikle tanrıdan rahmet dilyorum..
Annene ve teyzenede uzun ömürler diliyorum..Dün NTV de izlerken çok duygulandım.
Bugün ya da yarın arkadaşım Müzeyi gezmeye gelecek.. Bana da fotoğraf getirecek..
Kocaman sevgiyle..
moonsun;
Çok teşekkür ederim. sevgiyle kucaklıyorum seni
hamidiyehome;
kızınızın doğum günü kutlu olsun. Teşekkürler
Nilsu’nun annesi;
teşekkürler güzel dileklerin için
Guzela;
Teşekkürler
Sebla;
çok teşekkür ederim.
Nurdancım
çok geçmiş olsun. İyi bak kendine.
güzel dileklerin için teşekkürler. 14 Şubat diyorum maillerine baktın mı?
Tanya
çok teşekkürler. Dün gece çok güzel geçti :)
Sevgili Dilek;
Gerçekten çok zor bir durum küçük bir çocuk için.
çok teşekkür ederim güzel yorumuna.
Müze Salı ve Perşembe günleri ziyarete açık arkadaşının bilgisine sunarım.
Zeya’cım,
Nasıl gurur verici bir şeydir bu.Annecik de iyi ki doğmuş.Eğer hastahanede olmasaydım katılmayı çok arzu ederdim.
Sevgiler
zeyacım, gerçi mailde bu güne dair duygularımı belirtmiştim sana ama bu yazıyı yeniden yeniden keyifle okumanın verdiği hazzı da belirtmeden geçemedim. Bnece bu yazını her 26 ocak da yayınlamalısın. Öptüm seni çoook
Timsal Hanım’ın sağlığıın iyi olduğuna sevindik..Doğum günü hikayesini çok duygulanarak okudum…Kazım Karabekir Paşamızı da rahmetle ve saygıyla anıyoruz..sevgiyle kalın
zeyacığım, anneciğine mutlu sağlıklı uzun seneler diliyorum. Gecenin güzel geçmesine de çok sevindim.
öpüyorum yanakların..
canım öncelikle yeni okdum bu yazıyı çok geçmiş olsun. annenin ellerinden öpüyorum. o içindeki yaşam enerjisi ve anlattıklarıyla bizlere o günleri tekrar yaşattığı için tekrar bincerce teşekkür ediyorum. kütahyaya gelirse mutlaka haber verirsen. gitmek istiyorum. ve hüzünlü ve buruk doğumgününü kutluyorum annenin.