Bizim evde bu hafta sonu rengarenkti… Pazar günü Umut Çocukları buluşmasına tüm hazırlıklar yapıldı. Pırıl pırıl bir pazar günü bol yemekli, top oynamalı, şarkılı türkülü şen şakrak ardında bir sürü iyikiler bırakarak geçti.

Bugün defter listede uzun zamandır duran hep duracakmış gibi korktuğum bir maddeye bir çizik atıldı. Çok sevindim çok. Düşüncelerimizin bizi yönettiğine her gün biraz daha inanıyorum. İnandıkça felaket senaryolarıma iptal iptal diye bağırasım geliyor. Bunu bir kitapta okumuştum pozitif düşünmemiz gerekirken negatif düşünürsek iptal iptal diye bağırmamız gerektiğini. Bu hafta sonu bu sevinçle geçecek. Şimdi

(More)…

Genelde kitapçı gezerken öneri yapan kısım ben olurum. Çevremdekiler alıverirler.  Ama bu sabah kitabı havada sallayıp bunu okuyan var mı diye sorup cevap almaya bayıldım. Bundan sonra kitap alışverişlerine Ebru, Nalan ve Lale Ablayla gideceğim. Ebru’nun teyzesini de unutmamak lazım tabii. Kadıköy alkımda sabah körü buluşması yaptık bu sabah. Ben gelemiyebilirim derken kendimi orada buldum.

(More)…

Pazar sabahı erkenden yola çıktık. Keşke tatile çıkıyor olsaydık diye diye Demirciköy Dalya Beach’e geldik.  Sabahın körü Vedat kendini denize attı ben soğuk diye mırın kırın yaptım. Biraz ısınınca girerim dedim ama sonra rüzgar mı döndü ne olduysa deniz acayip pislendi ve ben sadece ayakklarımı denize soktuğumla kaldım. 3 başarısız denemenin ardından sadece güneşlenme ve

(More)…

Umut Çocukları hakkında daha önce yazmıştım.  Yaz tatilinde okulda geçirmek zorunda kalan öğrencilerle 28  Haziran Pazar günü okul bahçesinde 14:30 ‘dan sonra  buluşuyoruz.  Ayrıntıları yazmak yerine Ferhan Abi’den gelen 2 mesajı olduğu gibi buraya yazıyorum. BİLİYORUMKİ UZUN SÜREDİR GÖRÜŞEMESEKTE BİZ BÜYÜK BİR AİLEYİZ… HEPİMİZİN KATILACAĞINI DÜŞÜNDÜĞÜM SOSYAL BİR OLAY İÇİN 28 HAZİRAN 2009 PAZAR GÜNÜ 14,30

(More)…

Sabahları erken uyanıp evde vakit geçirmeyi seviyorum. Koşarak değilde ağır ağır evden çıkmayı, annem evde mi diye kapıyı çalıp kahvaltıya dadanmayı sa seviyorum. İşe zıp zıp bir şarkı ile yürürken yol üzeri pastane atölyesinden çıkan kokuları ama çelik gibi sağlam irademle gurur duymayı da seviyorum. Nero’da kahvemi ben daha söylemeden benim istediğim gibi yapmalarını sıra

(More)…

Sabahın en köründe uyandım. Köşeden Ebru’yu alıp çene yaparken zuz’un evini kaçırıp 2. turda Zuz’uda alıp yollara düştük. Ben işe çok geç gitmeyeyim diye sabahın en erkeninden Lale Abla’nın hep anlattığı koruya giriş yaptık. Şen şakrak neşeli bir kahvaltı ettik. Çevremizde kimse uzun süre dayanamadı. Koşarak kaçan masalar bile oldu. Ebru hamaratça masayı donattı ben

(More)…

Dün akşam Metehan’ın okulunda  halk oyunları ve müzik gecesi vardı. Bizimki koroda görevli olunca kendimizi okulda bulduk. Nasıl kalabalık.Bir de ayakta kalınca ayvayı yedim dedim. Ama gösteri o kadar profesyoneldi ki. Çok sesli koro ile marşlardan türkülere, Almaca’dan İspanyolcaya bir  çok parça söylediler.  Muhteşemdiler. Şimdi sırada Atina’da yapılacak koro yarışması var.  Metehan avaz avaz ona

(More)…

Son günlerde akşamları eve koşa koşa gitmemin bir sebebi var. Fırında pişen ama yenmeyen bir şey. Geç olsa da fimo hamurunu keşfettim. Hamurdan şekiller yapıp fırında pişiriyorsunuz taş gibi oluyor hem de rengi değişmiyor. Bir sürü surat yaptım dün suratlara beden ekledim. Arkalarına iğne arkası yapıştırdım. Şimdi oraya buraya takacağım bir sürü yamuk kızım oldu.

(More)…

Cuma akşamı sonunda balkona el attım.  Paşabahçeden alınan kağıt fener ışıklar  ve mavi fener mumluklarla balkon balkon gibi oldu. Eski evin balkonunun manzarası daha açıktı ama bu balkonda ayın doğuşuna doğru.  Balkon keyifleri başladı. Bizim balkon küçük diye salonun camlarını sürgülü yaptırmıştık  balkon gibi olsun diye ama yarasalar yüzünden açamıyoruz. Benim en büyük korkum yüzüme

(More)…