Ben herkesin sigara içtiği bir evde doğdum. Sadece annem 5 yıl kadar dayanmış ben doğduğumda sonra o da kaldığı yerden devam etmiş. Evde sürekli kesif bir sigara dumanı olurdu ve kimsenin aklına benim yanımda içmemek gelmezdi. O zaman sigaranın zararları bilinmiyor muydu neydi? Ciğerlerim cidden sağlammış ki şimdiye kadar ben de tık olmadı.
Herkes sigaraya başlayacağımdan o kadar emindi ki Ferhan Abiyle 18 yaşına kadar sigara içmezsem bana araba alacağına dair bir iddia’ya girmiştik. Söylememe gerek yok iddiayı ben kazandım. Şimdi kapısına dayanıp hani arabam mı desem? Arabadan vazgeçtim kırmızı vespa mı istesem :):):)
Sonra çevremdeki bütün arkadaşlarım sigaraya başlamasına rağmen ben elime sigara yakıştırmadığım için hiç sigaraya başlamadım. Arada sırada akşamları içtiğim karanfilli ile kaldım. Onu da en son ne zaman içtiğimi hatırlamayacak kadar zaman önce içmişim.
Sigara içmesem de hiç bir zaman sigaraya karşı sıkı bir düşmanlığım olmadı. Yanımda sigara içilmesi beni rahatsız etmedi, bir tek arabada içilen sigaralara tepkim kusmak oldu.
Babam elini yıkarken bile sigara içerdi. Hiç çakmak kullanmazdı birbiri ardına eklerdi. Abimlerin kaç yaşında sigaraya başladıkları muamma ama ilk okul son gibi iç acıtıcı yaşlardan söz ediyorlar. Annem önce maltepe sonra Samsun içerdi. Yabancı sigaraya uzun süre direnip bir Kars treninde bıraktı sigarayı.
Yıllar geçtikçe herkes teker teker sigarayı bıraktı. En azılı sigara düşmanları da onlardan çıktı. Yanlarında sigara içirtmeyenler, duman geldi diye köf köf söylenenler.Firenze’de işe başladığımda ise sigaranın serbest zamanlarıydı. Benim dışımda herkes masasında içerdi. Etrafı duman kaplardı. Önce bırakanlar oldu sonra kanundan önce temiz ofis operasyonu ile dumansız hava sahasına kavuştuk.
Sırada Kazım abiyle Vedat kaldı bırakmayan. Kazım abi iş yerinin önüne soğuk kış günleri için karavan almayı düşünüyor. Onun içinde içecekmiş sigarasını üşümeden. Vedat için planımsa eve restoran ruhsatı almak. Salona 2 masa atım mı bu iş tamam.
Dün başlayan yasakla ise pasif içiciliği iyicene bırakıyorum. Masada tek başıma oturma pahasına sigara kokmadan yiyeceğim yemekler için şimdiden seviniyorum.












Bende içmeme rağmen evde ki şu başlamayan tadilat bittiğinde balkonu göstereceğim sevgilime…
En hoşuma giden şeyse dışarı çıktığında artık içemeyecek..Erkek erkeğe çıkmalar sona mı eriyor ne??
İçimde garip bir zafer duygusu var..Benim yapamadığımı sigara yaptı sonunda.
Bu arada bakalım ben bırakabilecek miyim merak ediyorum.
Sokak kapısında içmeyi hiç istemem doğrusu.
Sevgiler Zeyacığım..
Ben cigarillolarımı dün tüttürdüm her yerde..Burgazdaydık..kimse ses etmedi ama daha ne kadar devam edebilirim bilmiyorum..karşıyım hehehe.
Öptüm.
Şebnem
kapı önünde içme başlayacak masada tek başına kaşı gözü oynayanlar çoğalacak. Ne hikayeler çıkar valla :):):)
Tanya;
daha bunun kışı var dur :):)
Ben destekliyorum dumansız hava sahamı :):)