Bugün fonda ruhum desen desen şarkısı var Nil Karaibrahimgilden. Hiç dinlediniz mi?

“Ben bugün nasılım? Yakın mı Uzak mıyım offf ne bileyim.”

 

Dün gece Richard Bach’ın Hipnozcu kitabını okudum. Zaten karışık aklım iyice başımdan gitti.  Bize ne öğretildiyse onu mu gerçek sanıyoruz? O önerileri kabul etmeyip kendi önerilerimizi kabul ettiğimizde sınırlar kalkacak mı?  Herşey bu kadar kolay mı?  Galiba herşey çok kolay da zorlaştıranlar biziz. Kitaptaki sahnede duvarların arasındaki adam gibiysek dünyada tüm sınırları kaldıracak anahtar içimizde. Ne büyük sorumluluk. Başkalarını suçlamak çok  kolayken benim yüzümden bu böyle bilinci fena çarpıyor insana.

 Karşıma çıkan kitaplar, işaretler, insanlar hep aynı şeyi anlatıyor. Anlatılmak isteneni anlıyorum ama   içimde birşey kalabalık zihnimde o kadar rahat ki arada sırada sıkışsa da değişmek istemiyor,  bazen tırnaklarını geçirip direniyor. Yine de hayat  o yöne akıyor. Bu yeniliği seviyorum.  Oyunu anlamayı ve sadece  kendi kulvarımdan gitmeyi de. Bir de tam zamanlı uygulamaya geçsem…

Related Posts with Thumbnails