Mart geldi bile. Ne zaman geçti 2010′un ilk iki ayı çığlıkları atsamda takvimsel olarak pazartesi itibarı ile bahar başlıyor. Ülkem en karanlık ben en ışıl ışıl günlerimi yaşıyorum. Sürekli bir çelişki. Sanırım bizim kuşağın ana duygusu çelişki, ya da benim çevremdeki yaşdaşlarımın.

Nil Karaibrahimgil Vogue Türkiye’nin ilk sayısında bir yazı yazmış Walt Whitman’dan bir alıntıyla bitirmiş.”Kendimle çelişiyor muyum?   Ne güzel, kendimle çelişiyorum. Çok genişim demek ki içimde herşeyden var.”

 Yazının kendisinden içimdeki binbir çelişki çıkar zaten. Neyse… 

Hayatıma değen değerkende yön veren insanlar var, bir de benim şöyle bir değiverdiklerim bazen kişisel bazen meslek icabı. Vogue Türkiye’yi okurken bir kaçına rastladım. Önce ve sonralarını bilmek çok keyifli bir duygu.  Endişeli korkak yüzlerin profesyonele dönüşmüş halleri muhteşem.

Hafta sonu başladı bile.  Kışın en son hafta sonu bol keyifli geçsin en güzelinden.  Mucize dolu olsun bir de herkes için…

Related Posts with Thumbnails