Bir hafta 3 şehir 3 otel 3 okul maratonu bitti ve dün sabah evde uyandığımda bir an neredeyim ben dedim. Hep annemle dalga geçtiğim evini yadırgama olayını ben yaşadım. İşle dolu öyle yoğun bir hafta geçirdim ki.
Yıllar sonra Amerika’da olmak bir sürü anıyı da yanında getirdi. En çok Ebru ‘nun kulaklarını çınlattım.
Ben yokken Ege bebek dünyaya geldi. Melis sayesinde Skype yolu ile olaya dahil oldum. Ege’nin Deniz’in kucağındaki hali aklıma geldikçe yüzüm gülüyor bu aralar.
Artık Van’dan da mutlu haberler alsak, sorumlular sorumluluklarını bilse yaralar artık sarılsa ne güzel olur di mi?
Sen kıta değiştirdin bir de. Ben daha kızımın evinden evime döndüğümde teharet musluğunun yerini şaşırıyorum:))
Ege’ye uzun-sağlıklı-anneli,babalı güzel bir ömür diliyorum.
Yetkililer Van’ın yerini değiştirecekler.Güzel haber alalım dedin ya….
Hoşgeldin
Ece
Ece hoşbulduk :)
hemen bir program yapalım diyeceğim ama yine gidiyorum ben.
Aralık’ta görüşelim meşhur kahvaltı için.
öpüyorum