Karla ilgili çocukluktan kalan ne varsa çıktı bilinçaltından. Nasıl beklentidir kar yağışı çünkü eşşittir okul tatilidir. Şu yaşta kar yağıyor diye seviniyorsak tek sebebidir  eski tatiller.

Kar oyamaya çıkmak için bizim evde  sabah ayazının bitmesi , kahvaltının edilmesi ve üzerine 2 kaşık bal yenilmesi gerekirdi. Pencereden bakılan sabah saatleri geçmezdi. Karlar bozulmadan çıkmak için evde zıp zıp heyecan yapılırdı. Soğuktan morarmadan eve girilmezdi. Üşüme hiç hissedilmezdi. Daha biz kahvaltıdayken biri cama kar topunu patlatırdı. Bu genelde Ali abi olurdu. Sonra akşama kadar mutfağa giriş çıkışlar, çaylar çorbalar devam ederdi.

Bir kere o kadar çok kar yağmıştı ki Ferhan abi Bağdat Caddesinden gelip in cin çift kale maç yapıyorlar demişti. Çok heyecanlanıp ben de gitmek istemiştim. Ferhan abinin müthiş esprileri ile tanışmam işte tam o güne denk gelmiştir.

Sokak lambalarının ışığında kar kontrolü yapılan sımsıcak günler olsun inşallah. Kar yağsada yağmasada sokaktaki canlar da unutulmasın…

http://www.kitapokuyankiz.com/?p=245

Ne güzel bir pazartesi sabahı.  Sabah sahilden geçip  geldim işe. Hava miss gibiydi. Baharda her sabah yürüyüşe çıkmak gerek planları yaptım kafamda. Dün güneş çıkınca  ilk teras keyfimizi yaptık. Mont ve battaniyeye rağmen üşüyünce çabuk pesettik.  Baharın hemen gelmesini istememin sebebi de biraz bu. 7 ay usta vardı orada keyif yapmayı hakkettik valla.

Bu hafta hareketli bir hafta 26 Ocak ‘da Karabekir Sempozyumu var. Bu sene 2.si gerçekleşiyor.  Ayrıntılı bilgi için www.kazimkarabekirvakfi.org.tr Katılmak isterseniz  mutluluk duyarım.

Sabah bir resim geçti elime. Elinde topuyla poz veren ufak kız annem.  İnanılmaz değil mi?

Mutlu haftalar herkese : )

Gazetelerde herşey normal bir buna mı taktın diyebilirsiniz tabii. Bu aralar takdığım takıldığım o kadar çok şey var ki…

Kitap hakkında daha çok bilgi almak isterseniz bakınız kitap okuyan kız . Lale abla senin oraya yazdığın yorumdaki dileğin de gerçekleşiyor böylelikle .

Bu kitapla ilgili bir diğer anım ise kitabın son sayfalarını Londra’da iş gezisi dönüşü uçakta okudum. Hıçkıra hıçkıra ağlayarak sayfaları çevirirken yanımdaki adam arka sıradaki boş koltuğa geçti. Sanırım ruh halimi pek beğenmedi. 2012 ‘nin sonlarını heyecanla bekleyecek bir sebep buldum bile hadi hayırlısı.

Ben 5 sene önce daha sabırlıymışım bakın görün :)

20/1/2006 – Rejimdeyim israr etmeyin!

Çektiğimiz resimler artık albümlerde uyumuyor bilgisayarların içinde birikiyorlar. Her tatil sonrası resimleri seçip bastıracağım desem de bir türlü olmuyordu.  Sonra facebook uygulaması Fotogramla tanıştım hatta Merve sayesinde ilk tanışanlardan biri oldum. Facebook resimlerinizi seçip üzerlerinde oynama yapıp ister fotoğraf olarak bastırıyorsunuz, ister mug olarak isterseniz kitap ayracına ve bu liste uzayıp gidiyor.

Ben şimdiden tatil resimlerinden bir mug bir de kitap ayracı bastırdım. Bardak altlıkları var sırada ama resimlerden  seçim yapmak zor.  Bir de kuponmatik eğelencesi var size casino heyecanı yaşatan ve indirim kazandıran.

Resimde  tadı damağımda kalan güney İtalya tatilinden çektiğim bir fiat 500 fotoğrafının mug’ı görüyorsunuz . Hem bizim  ofise  uydu hem her elime aldığımda muhteşem bir tatil hatırlıyorum.

Aklımda türlü türlü fikirler var bunlarla ilgili. Belirli konsepte sofralar hazırlarken kullanılabilir veya mugların içine çikolata ile çocuk doğum günlerinde misafirlere günün sonunda hediye edilebilir. Bakalım siz ne kadar yaratıcı olacaksınız?

Herkese çok iyi gelsin 2012 :)

Bazen de eskiyi anmak iyi gelir. Mesela 28 yıl önce Kazım abi askerdeyken ona gönderdiğimiz bir yaz sonu resmi gibi. Annem ne güzelmiş. Hala güzel. Abim 21 yaşındaymış ben  kazık kadar adam sanardım. Kendim hakkında ki yorumu size bırakıyorum :)

Bu kadar tembellikten sonra bir günde 2 yazı . Hiç fena değil :)

Yaz sonundan başlamıştı yılbaşı partisi planları. Geleneksel blogcu kızlar  yeniyıl partisi. Bizim evdeki adları bu. Blogcu kızlar. Ebru ise diğer Ebru ile karışmasın diye Ebrucuk. Ben bir çok ev için Zeya’yım mesela.

Tarihi çok önceden koymuştuk ama son dakikada Vedat’ın ani seyahati ile Pazara aldık. Nalan gelemedi :( ama onunla başka planlar yapıldı.

Pazar günü 2′den akşam 8′e kadar bol bol kahkaha vardı bizim evde. Bol yemek, bol bol içecek, harika bir pasta ve hediyeler hediyeler.

Bloğun hayatıma kattığı en güzel şeylerden biri blogcu kızlar. Nufus kağıdında kaç yazarsa yazsın bir araya gelindiğinde herkes aynı yaşta oluyor. İyi ki varlar, iyi ki blog da var.

Rengarenk 2012 olsun hepimize…

ps: Konu ile ilgili daha detaylı bilgi ve resmli anlatım  için laleninbahçesini okuyunuz :):):)