DVD bittiğinde hep aynı ezgi çalmaya başlar ya. Hani müzik devam ediyor sanarsınız ama bir süre sonra tekrarları fark edersiniz. Gidip birisi play tuşuna basar değişim başlar. İşte bazen hayat aynı öyle rutinlere bağlanıyor. Aynılığın rahatlığını bırakmak zor olsa da   play’e  basmak lazım…

Otobüs ile Cuma sabahı çıktık yola. Anneler, babalar, kızlar oğlanlar torunlar 7 den 70′e 24 kişi otobüse yayıldık.  İlk durak Dedeağaç’ta öğle yemeği. Kabak kızartması tutkusu orada başladı. Sonra kahvaltı dışı her öğün devam etti.  Gümülcüne’de Çukur Kahve’de kahve molasından sonra akşama doğru Selanik’e vardı. Otelde ballı domates çorbasından sonra hemen uyuduk.

Ertesi sabah keyifli bir kahvaltının ardından Cumhuriyet Bayramını coşku ile kutladığımız Atatürk’ün doğduğu eve gittik. Selanik’de pembe bir köşk, bahçesinde nar ağacı. Bizimle birlikte bir grup daha vardı. Hep birlikte coşkuyla bayram kutlaması yaptık.  Sonra tüm günü Selanik’de geçirdik. 

Her yer kafe kafeler dopdolu ama rehberimiz kriz nedeniyle kafelerin ve sokakların boş olduğunu söylüyor.  Normal durumda masa bulmak imkansızmış. Yemekler damak tadımıza uygun olunca herkes diyetleri niyetleri bozdu. Sürekli yemek yedik. Otobüste ikramlardan acıkmadan yemeğe oturup çok açmış gibi saldırdık hep.

Selanik’de akşam yemekten sonra Taverna görmek istedik. Rehberimiz gençleri ve genç kalanları topladı.Annem bastonumla otobüsten inerken kalan gençlerden utandım diye diye geldi : ) Taverna doluydu oturacak yer yoktu. Ayakta dizilmiştik ki anneme birileri yer verdi. Sabah Atatürk evinde karşılaştığımız grupmuş. Bir anda masadan çığlıklar koparak annem birisine sarıldı.

Denize girip ahbapla çıkan biridir annem.  Tanıdık birini bulamasa da tanışır zaten. Bir kere küçükken   gittiğimiz bir tatili  son akşam Avusturalya’lı bir kadın, nereli olduğunu hatırlayamadığım bilr aile ve yunanlı bir aile ile sırtaki oynayarak  bitirmiştik. Annemin sarıldığı hanım 38 yıl önce ben daha yokken Ferhan abimin apandisit ameliyatında yan odada annesine refakatçi kalan genç kızmış. O dönem çok ahbap olmuşlar ama sonra birbirlerinin izini kaybetmişler. Selanik’de bir tavernada karşılaşmaları film sahnesi gibiydi.

Son sabah uzun bir kahvaltının ardından Kavala’ya doğru yola çıktık. Şehri gezip sahilde illa ki kabak kızartmalı bir yemek yedik. Kavala kurabiyelerimizi aldık ve İstanbul’a döndük. Ben Edirne’deyken Vedat Iğdır’a ailesinin yanına varmıştı. En batıdan en doğuya uzandık bir anda.

Çok tembelim çok hiç yazmıyorum. Bu sayfaya hep ilerde mutlu olacağım olayları yazmak istediğimden ve bu dönem ülke olarak mutsuz ve karanlık günler geçirdiğimizden belki yazasım yok.

Van’ı vuran deprem felaketi unutulan korkuları hatırlattı. Aynı zamanda yardım ellerinin ne kadar çok  olduğunu ama organize olma konusunda daha öğrenceklerimiz olduğunu da. Bu son olsun diyorum her felaketin ardından söylediğim gibi

Cumhuriyet’in 88. yılını kutlamanın bile fazla geldiği bir dönem. Cumhuriyet olmasaydı şimdi herkesin nerede olabileceğini düşünmesi lazım aslında.  Cumhuriyet ve bağımsızlık bize altın tepsi ile sunulduğu için önemi ve değeri bilinmiyor.  İnşallah kaybetip önemini gerçekten anlayacağımız günler görmeden silkinip kendimize geliriz.

Cumhuriyet Bayram’ını biz Selanik’de Atatürk’ün doğduğu evde kutladık bayrağımız ve İstiklal Marşı ile. Annem ve arkadaşları ile çok hoş bir hafta sonu geçirdik Selanik ve Kavala’da. Annemin lise arkadaşarı ve onların aileleri ile. Annemden bana çok şey geçiyor bunların en önemlisi dostluklara verilen önem ve emek.  Çünkü yaş ilerleyince, eşler bir sebepten gidince, çocuklar kendi hayatlarına dalınca eğer dostlarınız varsa  paylaşacak hayatın yükü hafifliyor. 

Kasım güzel günler getirsin bize. Lale ablanın babası biran evvel sağlığına kavuşsun İnşallah. Mutlu Kasımlar olsun …

Kim verecek gencecik yaşta ölen mehmetçiklerin hesabını? Annelerinin ahları ne olacak?  Hain bir pusuda gencecik yaşta ölen o gençleri unutacak mıyız yenilerinin haberi gelene kadar?  Çözüm var mı? Daha da önemlisi çözüm isteyen var mı?

Dün Metehan’ın doğum gününü  törenlerle kutladık.  İyi ki doğdu iyi ki var…

Kitapokuyankız’da  bir sürü yenilik var. Yeni yazar Laleninbahçesi, yeni yazılar, yeni yazarlar yeni kitaplar. Okuyorsunuz di mi?

Yazlıkları kaldırıp kışlıkları indirmek işlemini bir an önce yapmak lazım. Ama pastırma yazı geçsin diye bekliyorum. Aralık’a kadar donarak ölmezsem kazaklara geçerim.

Ne yapıyorum da hiç kendime vaktim kalmıyor diye düşünüyorum.  Düşünüyorum hep ama hiç bulamıyorum. Bir yerde bir kaçak var ama nerede henüz bulamadım.

Bu sonbahar yarım kalmış tüm işlerin bittiği bir dönem olur İnşallah . Tamamlayıcı Sonbahar olsun…

Güzel şeyler olsun bugün, güzel şeyler…

Dün evde otururken bankadan aradılar.  Hesabınızdan para çekildi bilginiz dahilinde mi diye. Bankamatik kartım kopyalanmış ve hesabımdan para çekilmiş. Hesaplara blokeler kondu kartlar iptal edildi. Bugün de gerekli itirazlar yapıldı. Bağdat Caddesindeki bankamatikten başka yerde kullanmadım sanırım orada kopyalanmış. Herkesin başına geliyormuş.  Çok yaygınmış.  Banka ödeme yapıyormuş genelde.

Hırsızlığın bu kadar yaygın ve normal olduğu bir dönemde yaşamak, kapıyı sımsıkı kitlemek ,alarmı açmak,  çantama sokaklarda kolum tutulana kadar sarılmak ve arabada görünür yerde birşey kalmasın diye uğraşmak  istemiyorum.

Hafta sonu 2 tane üstüste dolandırıcı konulu film seyretmemizle bu olayın üzerine gelmesi tesadüf mü acaba?

Bu bloğun kardeşi kitapokuyankiz hediye veriyor. Şanslı kişi siz olmak isterseniz bir tık lütfen http://www.kitapokuyankiz.com/?p=146

Ceyli ile aynı yaşta 2 kuzeniz. Istanbul’un 2 ayrı yakasında yaşadığımız için her an görüşmesek de hep birbirimizle bağlantımız oldu. Birbirimize hep bir alo uzaklığında olduk.  Şimdi onun medya ile ilgili düşüncelerini günü gününe öğrenmek, dizileri, tv programlarını  onun kaleminden takip etmek müthiş keyif veriyor bana. Size de aynı keyfi vereceğine eminim.  Oluşumunda benim de parmağım olan bir blog bu. Daha çok yeni ama şimdiden sıkı takipçileri var.

www.medyagalaksisi.wordpress.com

Ceyli sıkı bir Okan Bayulgen fanıdır.  Mesela Okan Bayulgen’in bu sene haftada 6 gün TV 8 ekranlarında olacağını çok önce ben ondan öğrendim. Siz de bu haberleri almak isterseniz facebooktan veya twitter’dan izleyebilirsiniz.

http://www.facebook.com/#!/BaykuslarinKrali

 http://twitter.com/#!/Baykus_Kral

Sabahları turuncu vosvosu yakalayamıyorum. Haftaya  yakalama planlarım var hatta planları büyütüp vosvosla son durağa gidip  sabah sporuna başlamak istiyorum. Bu yaz ki lezzet turları kışa devam ederse sonuç fena.

Kış durumuna geçemediğim için dizilerden çok uzak kaldım. Dün Vedat’ın söylenmeleri ile kuzey güney izledik. Vedatla yerli dizi izleme deneyimini herkes yaşamalı. Mutemadiyen söyleniyor. Sadece Asmalı Konak’ı ses çıkarmadan izlemişti. Sanırım yeni tanıştığımız yıl olmasının bunda etkisi vardı. 

Artık her akşam maç var. Deli gibi bir durum bu. Ya Vedat ya Metehan maç başında. Pazar akşamı Metehanla eve gelip arabanın radyosunda dinlediği maçın bitmesini bekledik garajda. Benim arabam uğur getiriyormuş. Sanırım arabaya lig tv taktıracak.Fenerli kadınlar dayanışmasını sevdim ben. Kadın eli deyince stadlar değişecek. Erkekler maçlardan mı soğur yoksa futbol daha medeni bir hale mi gelir iler ki günlerde göreceğiz.

Sizin sonbaharınız nasıl başladı?